وبلاگ آفتاب

حکایتی از هم نشینی یک نوازنده با شجریان ها تشنه اجرا هستم

حکایتی از هم نشینی یک نوازنده با شجریان ها تشنه اجرا هستم

وبلاگ آفتاب: یکی از نوازندگان گروه سیاوش که اینروزها همراه همایون شجریان در مجموعه کنسرتهای جدید این خواننده به فعالیت مشغولست از حضور در پروژه ای اظهار داشت که این دفعه برای مخاطبان متفاوت تر از قبل است.



به گزارش وبلاگ آفتاب به نقل از مهر، حسین رضایی نیا نوازنده دف و سازهای کوبه ای گروه «سیاوش»، با اشاره به انتخاب رپرتوار موسیقی دستگاهی ایران در کنسرت همایون شجریان، این رویکرد را تجربه ای باارزش دانست و اظهار داشت: من شخصاً علاقه خیلی زیادی به موسیقی سنتی دارم و سال ها بود که تشنه اجرای چنین موسیقی ای روی صحنه بودم.
وی درباره ی استفاده از سازبندی کاملا ایرانی و انتخاب رپرتوار موسیقی ایرانی در کنسرت همایون شجریان و گروه «سیاوش» بیان کرد: در کنسرتهای قبلی، گاهی ژانر موسیقی کمی متفاوت بود و قطعاتی با حال وهوای پاپ تر هم اجرا می شد که شاید برای قسمتی از مردم جذابیت بیشتری داشت؛ اما خود من همیشه دوست داشتم آثاری مانند «در خیال» را روی صحنه و در کنار همایون شجریان اجرا کنم.
این نوازنده دف با اشاره به سابقه همکاری خود با زنده یاد محمدرضا شجریان اضافه کرد: قبل از این افتخار اجرا در کنار استاد شجریان را داشته ام و الان اجرای چنین آثاری در کنار فرزند خلف ایشان برایم اهمیت ویژه ای دارد. البته خوانندگان دیگری هم این آثار را اجرا کرده اند، اما به اعتقاد من، وقتی فرزند استاد این آثار را اجرا می کند، اتفاق متفاوتی رقم می خورد چونکه از یک سو یاد و نام استاد زنده نگه داشته می شود و از جانب دیگر، این آثار برای مخاطبان هم ارزش و جذابیت خاصی دارند.
رضایی نیا درباره ی تغییرات ایجادشده در تنظیم قطعات این کنسرت اظهار داشت: سعی کردیم در اجرای آثار تنوعی ایجاد نماییم. بعنوان مثال، در بعضی قطعات سرعت را افزایش دادیم تا شور و هیجان بیشتری به موسیقی اضافه شود. همینطور در قسمت هایی، تنظیم ها تغییر کرده اند تا مخاطبان بتوانند ارتباط راحت تری با آثار برقرار کنند.
وی افزود: در موسیقی سنتی، معمولا بخش ساز و آواز با همراهی یک ساز مانند تار یا کمانچه و آواز خواننده اجرا می شود و فراز و فرودهای خاص خودش را دارد اما ما در بخشهایی از چهارمضراب، این شیوه را به صورت متفاوتی به کار گرفتیم که به نظرم برای مخاطبان دلنشین تر شده است.
این نوازنده موسیقی ایرانی با اظهار خوشحالی از اجرای چنین رپرتواری اظهار نمود: خیلی خوشحالم که بعد از مدت ها فرصتی فراهم شده تا موسیقی سنتی خوبی اجرا نماییم. انرژی و هیجان مردم در سالن خیلی قابل توجه است. صدابرداری مناسب، دکور و نورپردازی متناسب با اجرا، انتخاب قطعات و همراهی عوامل مختلف، همگی دست به دست هم داده اند تا این تجربه شکل بگیرد.
رضایی نیا به همدلی اعضاء گروه سیاوش اشاره نمود و اظهار داشت: یکی از مهم ترین خصوصیت های این گروه، انرژی و ارتباط خوب میان اعضاست. ما مدت هاست با یکدیگر کار می نماییم و رابطه دوستانه و صمیمانه ای داریم. برعکس برخی گروه ها که امکان دارد بر سر مسایل کوچک گرفتار اختلاف شوند، خوشبختانه میان اعضاء گروه ما رفاقت و همراهی خوبی وجود دارد و همین مساله در کیفیت اجرا اثرگذار است.

گفتگوی کوبه ای؛ تلفیقی از طراحی و بداهه نوازی

رضایی نیا در ادامه درباره ی بخش گفتگوی کوبه ای خود با مرتضی مومنیان، نوازنده تمبک در جریان کنسرت توضیح داد: این ایده را همایون شجریان در تهران بیان کرد. البته در اجراهای قبلی گروه هم تجربه هایی از این دست داشته ایم؛ زمانی که همایون نصیری یا مراسم مشکاتیان در گروه حضور داشتند، چنین بخشهایی را اجرا کرده بودیم.
وی اضافه کرد: خودم همیشه علاقه داشتم در این بخش بتوانیم روی ریتم های مختلف، همچون ریتم های لنگ، مانور بیشتری داشته باشیم اما از آنجایی که این قسمت در فضای ریتمیک دوضربی اجرا می شود و هیجان بیشتری دارد، تصمیم گرفتیم بخشی را به تک نوازی و گفتگوی سازهای کوبه ای اختصاص دهیم.
این نوازنده دف با تشریح میزان بداهه پردازی در این بخش اظهار داشت: قسمتی از اجرا کاملا بداهه است خصوصاً قسمتهایی که بصورت انفرادی می نوازیم. البته من برای خودم در بعضی قسمت ها کدگذاری هایی انجام داده ام و چند میزان پایانی را هم با مرتضی در بین گذاشته ام و برای آن تنظیم مشخصی درنظر گرفته ایم تا پایان بندی بخش، شکل منسجم تری داشته باشد.
این نوازنده سازهای کوبه ای تاکید کرد: اساساً یکی از جذابیت های موسیقی ایرانی همین بداهه پردازی است. حتی اگر چند شب پی در پی کنسرت داشته باشیم، قرار نیست هر شب دقیقاً همان چیزی را اجرا نماییم که شب قبل نواخته ایم. بخشهایی که از قبل طراحی و کدگذاری شده اند، چارچوب مشخصی دارند اما در بخش های آزاد، انرژی مردم و فضای سالن هم در ایجاد اجرا اثرگذار است.
رضایی نیا در قسمت دیگری از این گفتگو درباره ی سازهای کوبه ای مورد استفاده در کنسرت توضیح داد: ساز اصلی من دف است که همواره با آن نوازندگی کرده ام. در این اجرا از دایره هم استفاده می کنم. همینطور در بعضی قطعات، همچون «قاصدک» و «هوای گریه»، از ساز بندیر بهره می بریم. صدای بم و باس این ساز برای من اهمیت زیادی دارد. ساز دیگری که در این اجرا استفاده می کنم، فریم درام است که میان پاها قرار می گیرد و صدای تیز و مشخصی دارد. در قسمتی از قطعه «شرنگ» هم از این ساز استفاده می کنم.
این نوازنده دف با اشاره به خصوصیت صوتی سازهای مورد استفاده در اجرا اظهار داشت: صدای این سازها در بعضی قسمت ها برای من یادآور رنگ آمیزی صوتی دایره نوازی های خراسانی است. به همین دلیل، وقتی در تمرین ها از این ساز استفاده کردم، همایون شجریان پیشنهاد نمود آنرا برای اجرا هم بیاورم تا از ظرفیت صوتی آن در تنظیم قطعات استفاده نماییم.

همیشه تشنه اجرای روی صحنه ام

رضایی نیا در ادامه درباره ی شروع باردیگر تور کنسرت و حضور روی صحنه بعد از وقفه ای طولانی اظهار نمود: من علاوه بر نوازندگی، به سبب شرایط کاری ام ناچارم به آموزش ساز هم بپردازم اما گرایش اصلی ام همیشه به تمرین های گروهی و نوازندگی دف در گروه بوده است. تدریس انفرادی در آموزشگاه بعد از مدتی برایم خسته کننده می شود؛ نه بدین سبب که به آموزش علاقه ندارم، بلکه چون اساساً علاقه زیادی به حضور روی صحنه دارم و همیشه تشنه اجرا بوده ام.
وی با اشاره به شرایط ماه های گذشته و لغو برخی برنامه های موسیقی اظهار داشت: در یک سال و چند ماه گذشته، باتوجه به شرایطی که در کشور به وجود آمد، خیلی از برنامه ها و اجراها به دلیلهای مختلف لغو شده بودند. به همین دلیل، خیلی خوشحالم که این تور کنسرت باردیگر برگزار شده و فرصتی فراهم آمده تا در کنار دوستانم و مردم عزیز روی صحنه باشم.
این نوازنده دف در انتها با اظهار خوشحالی از استقبال مخاطبان مطرح کرد: حضور مردمی که به کنسرت می آیند و با استقبال، تشویق، شور و هیجان خود به ما انرژی می دهند، حال خیلی خوبی به گروه منتقل می کند. این انرژی از سوی مردم به ما می رسد و ما هم تلاش می نماییم آنرا با موسیقی و اجرای خود به مخاطبان بازگردانیم. من واقعا از حضور در این اجراها خوشحالم و امیدوار هستم این ارتباط خوب میان گروه و مخاطبان همچنان ادامه داشته باشد.
کنسرت همایون شجریان و گروه «سیاوش» که از مهر امسال در شهر شیراز شروع و الان در اصفهان میزبان مخاطبان است تا روز پانزدهم آبان به اجراهای خود ادامه خواهد داد.
سحر فروزان مدیر برنامه، آزاد میرزاپور نوازنده عود، حسین رضایی نیا نوازنده سازهای کوبه ای، مهیار طریحی نوازنده سنتور، رادمان توکلی نوازنده تار، مهرزاد اعظمی کیا نوازنده کمانچه و مرتضی مومنیان نوازنده تمبک اعضاء گروه «سیاوش» را می سازند.
عکس از فرزانه شجریان است.
بطور خلاصه البته خوانندگان دیگری هم این آثار را اجرا کرده اند، اما به اعتقاد من، وقتی فرزند استاد این آثار را اجرا می کند، اتفاق متفاوتی رقم می خورد چراکه از یک سو یاد و نام استاد زنده نگه داشته می شود و از جانب دیگر، این آثار برای مخاطبان هم ارزش و جذابیت خاصی دارند. حتی اگر چند شب پیاپی کنسرت داشته باشیم، قرار نیست هر شب دقیقاً همان چیزی را اجرا نماییم که شب قبل نواخته ایم. تدریس انفرادی در آموزشگاه پس از مدتی برایم خسته کننده می شود؛ نه به این دلیل که به آموزش علاقه ندارم، بلکه چون اساساً علاقه زیادی به حضور روی صحنه دارم و همیشه تشنه اجرا بوده ام. وی با اشاره به شرایط ماه های گذشته و لغو برخی برنامه های موسیقی گفت: در یک سال و چند ماه گذشته، با عنایت به شرایطی که در کشور به وجود آمد، بسیاری از برنامه ها و اجراها به دلیلهای مختلف لغو شده بودند.
1405/08/11
15:25:38
5.0 / 5
45
تگهای خبر: آموزش , ارتباط , ایران , برنامه
این مطلب آفتاب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات کابران آفتاب در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۵ بعلاوه ۳
دوستان وبلاگ آفتاب
پربیننده ترین ها

پربحث ترین ها

جدیدترین ها

Aftablog