تحریم فقط دسترسی به نرم افزار را محدود نکرد مسئله حاکمیت داده جدی شد
به گزارش وبلاگ آفتاب، کارشناس فناوری اطلاعات اظهار داشت: تحریمها در بازار نرم افزار ایران فقط مسئله دسترسی به خدمات خارجی نیست، بلکه کم کم نحوه انتخاب زیرساخت، مدیریت داده را نیز تحت تأثیر قرار می دهد.
به گزارش وبلاگ آفتاب به نقل از مهر، پیمان یزدانی ضمن اشاره به گسترش مدلهای ابری در بازار جهانی اظهار داشت: در خیلی از کشورها، سازمان ها بسمت استفاده از نرم افزار به عنوان سرویس حرکت کرده اند، اما در ایران استفاده از این مدل با ملاحظاتی فراتر از مسایل فنی همراه می باشد. محدودیت های بین المللی، دشواری پرداخت، نبود دسترسی مستقیم به پشتیبانی و احتمال تغییر سیاست عرضه دهندگان خارجی، مبحث تداوم سرویس را به یکی از دغدغه های مهم سازمان ها تبدیل نموده است.
یزدانی اضافه کرد: زمانیکه یک نرم افزار سازمانی محل ثبت اطلاعات مشتریان، قراردادها، سوابق فروش یا داده های عملیاتی یک شرکت است، مساله فقط این نیست که امروز امکان ورود به سامانه وجود دارد یا خیر. سازمان باید از ابتدا بداند در صورت قطع یا محدود شدن سرویس، چه میزان کنترل بر داده های خود دارد و آیا امکان بازیابی، انتقال و استفاده مجدد از اطلاعات وجود خواهد داشت.
این کارشناس فناوری اطلاعات، حاکمیت داده را یکی از موضوع هایی دانست که در تصمیم گیری های فناوری سازمان ها اهمیت بیشتری پیدا کرده است و اظهار داشت: انتخاب یک نرم افزار سازمانی باید علاوه بر قابلیت های فنی، بر مبنای محل نگهداری داده، سازوکار پشتیبان گیری، امنیت، امکان انتقال اطلاعات و تداوم دسترسی هم صورت گیرد. این مساله در شرایطی که دسترسی مستقیم به برخی خدمات بین المللی همواره قابل تضمین نیست، اهمیت بیشتری پیدا می کند.
وی ضمن اشاره به بحث بومی سازی نرم افزار اظهار نمود: بومی سازی را نمی توان به فارسی سازی رابط کاربری یا اضافه کردن چند قابلیت متناسب با بازار ایران محدود کرد. یک نرم افزار سازمانی زمانی با نیازهای داخلی سازگار است که بتواند با سامانه های مالی و حسابداری، مرکز تماس، پیامک، پورتال ها و سایر زیرساخت های مورد استفاده سازمان ارتباط برقرار کند و با این حال امکان تطبیق با فرآیندهای متفاوت کسب و کارها را داشته باشد.
یزدانی افزود: از طرف دیگر، جایگزین کردن هر نرم افزار خارجی با یک محصول داخلی هم الزاماً مساله را حل نمی نماید. سازمان های بزرگ و درحال رشد به پلت فرم هایی نیاز دارند که علاوه بر مدیریت اطلاعات، امکان توسعه فرآیندها، یکپارچه سازی، کنترل دسترسی، گردش کار و تحلیل داده را فراهم نمایند. بدین سبب مبحث اصلی، صرفا داخلی یا خارجی بودن نرم افزار نیست، بلکه میزان بلوغ، توسعه پذیری و قابلیت اتکای آن است.
این کارشناس فناوری اطلاعات تاکید کرد: در چنین شرایطی، مدلهای ترکیبی می توانند یکی از مسیرهای قابل بررسی برای سازمان ها باشند؛ به این معنا که از ظرفیت فناوری های پیشرفته استفاده شود، اما لایه های در ارتباط با یکپارچه سازی، پشتیبانی، مدیریت داده و انطباق با نیازهای داخلی هم در معماری راهکار پیش بینی شود.
وی با این حال اشاره کرد: حتی انتخاب یک زیرساخت مناسب هم به تنهایی موفقیت پروژه های نرم افزاری را ضمانت نمی کند. اگر فرآیندهای سازمان اصلاح نشوند و کاربران همچنان بخشی از اطلاعات را در فایل های شخصی، پیامرسان ها یا سامانه های پراکنده نگهداری کنند، سازمان به ارزش مورد انتظار از سرمایه گذاری فناوری دست پیدا نخواهد کرد.
یزدانی در آخر اظهار داشت: بازار نرم افزار سازمانی ایران درحال حرکت بسمت مرحله ای است که در آن موضوع هایی مانند تداوم سرویس، مالکیت و حاکمیت داده، قابلیت انتقال اطلاعات و استقلال عملیاتی در کنار قیمت و امکانات فنی اهمیت پیدا می کنند. به همین دلیل، تصمیم گیری در رابطه با فناوری در سازمان های ایرانی بیشتر از گذشته به یک تصمیم راهبردی تبدیل گشته و نمی توان آنرا صرفا به خرید یا استقرار یک نرم افزار تقلیل داد.
این مطلب آفتاب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات کابران آفتاب در مورد این مطلب