به گزارش وبلاگ آفتاب، جمشید حقیقت شناس مدیر هنری نمایشگاه های هجدهمین جشنواره تجسمی فجر، با تبیین پیوند عمیق میان مدیریت آب و تمدن سازی در فلات ایران، از جزئیات آماده سازی موزه امام علی ضد السلام سخن گفت.
به گزارش وبلاگ آفتاب به نقل از مهر، در نمایشگاه های هنری، آن چه که قبل از همه باید مورد توجه قرار بگیرد، بستر ارایه آثار است که لازم است هویتی متناسب با موضوع نمایشگاه و آثار داشته باشد. درست مانند قطعه زمینی که برای بارورکردن یک بذر آماده می شود. ازاین رو پیش از انتخاب آثار، آماده سازی مکانی که برای ارایه درنظر گرفته شده، در اولویت است. این موضوعی است که جمشید حقیقت شناس، کیوریتور نمایشگاه های هجدهمین جشنواره تجسمی فجر، به آن اشاره می کند؛ جشنواره ای که با شروع جنگ تحمیلی مقابل ایران در نیمه راه متوقف گردید و برگزاری نمایشگاه های آن، که با عنوان و رویکرد «در ستایش آب» بود به زمانی مناسب موکول شد.
جمشید حقیقت شناس مدیر هنری (کیوریتور) نمایشگاه های هجدهمین جشنواره تجسمی فجر، در گفتگو با گزارشگر مهر به تشریح جزییات آماده سازی فضای چیدمان آثار با تمرکز بر «در ستایش آب» پرداخت و با تکیه بر این که بستر ارایه آثار باید هویتی متناسب با موضوع داشته باشد، آماده سازی مکانی را قبل از انتخاب آثار، در اولویت دانست.
وی در این زمینه اظهار داشت: این جشنواره که با شروع جنگ تحمیلی ناتمام مانده بود، با نگاهی تمدن ساز به موضوع آب باز می گردد. بخش اصلی این رویداد با عنوان «بابا آب داد»، از هفتم اسفند ۱۴۰۴ در موزه امام علی (ع) شروع به کار کرد اما ادامه آن به علت وقوع جنگ رمضان متوقف گردید.
حقیقت شناس درباره ی فضاسازی این موزه توضیح داد: در ابتدا با فضایی بی شکل رو به رو بودیم اما با تغییر در رنگ آمیزی و چیدمان، محیطی همسو با تمرکز بر «آب» و با سه موضوع «آب»، «آب و خاک» و «خاک» ایجاد شد؛ بطوریکه مخاطب قبل از مشاهده آثار، پیوند فضا با اقلیم خشک و حافظه تاریخی ایران را درک می کند. در طراحی طبقات موزه، مفاهیم جغرافیایی و تاریخی بصورت پلکانی اجرا شده است؛ طبقه اول به زمینهای خشک، بیابان ها، نقاشی کاریز، چرخ چاه و ابزاری مانند نخستین موتورهای آبی اختصاص پیدا کرده است که به خشکسالی ها منجر شدند. طبقه دوم میزبان آثار هنری، عکس ها و نقاشی هایی با موضوع کوشش برای رسیدن به آب، سدها و نقشه قنات هاست و طبقه سوم بطور کامل به نمادهای آبی همچون تصویر دریا و داستان های کهن اختصاص دارد.
وی موفقیت پژوهش های این نمایشگاه را فراتر از یک رویداد هنری و به مثابه فاز صفر یک پروژه ملی در بحث آب دانست و افزود که این بررسی ها نشان میدهد که مدیریت آب، بزرگ ترین تلاش فرهنگی در راه ساخت تمدن ایران بوده است.
این هنرمند نقاش افزود: با بازگشایی مجدد نمایشگاه، مقرر شده است که در کنار آثار هنرمندان معاصر، دست ساخته های در ارتباط با مراسم های بومی، عروسک های باران خواهی و مسکات ها نیز در چیدمان جدید موزه امام علی مقابل السلام قرار گیرند.
به گفته وی، اگر بستری درست و اصولی آماده شده باشد، به سادگی میتوان موارد جدید به آن اضافه کرد و تنها شرط انتخاب آنها، همسویی با پروژه اصلی است.
حقیقت شناس در انتها درباره ی احتمال ادامه دار بودن این پروژه اظهار داشت: فرهنگ ما باید برای شناسایی قدرتش در فلات ایران بیدار شود و از علامتهای همین مدیریت آب و مهم تر از همه، همزیستی آگاه شده و همان مدل سازی ای را که در این موارد داشته، ادامه دهد. مانند فرآیند ای که طی آن، آب به پاکی و قابل مصرف بودن می رسیده یا روشی که با آن در فلات ایران، آب های باران - یعنی همان آب های آسمانی- را مدیریت کردیم. ازاین رو در چیدمان های آینده می توانیم به عناصر و نشانه های بیشتری در مورد آب، برسیم. به نظرم حتی می توانیم چنین پروژه ای را در سطح بین المللی ارایه نماییم.
بطور خلاصه، این موضوعی است که جمشید حقیقت شناس، کیوریتور نمایشگاه های هجدهمین جشنواره تجسمی فجر، به آن اشاره می کند؛ جشنواره ای که با آغاز جنگ تحمیلی مقابل ایران در نیمه راه متوقف گردید و برگزاری نمایشگاه های آن، که با عنوان و رویکرد در ستایش آب بود به زمانی مناسب موکول شد. جمشید حقیقت شناس مدیر هنری (کیوریتور) نمایشگاه های هجدهمین جشنواره تجسمی فجر، در گفتگو با گزارشگر مهر به تشریح جزئیات آماده سازی فضای چیدمان آثار با تأکید بر در ستایش آب پرداخت و با تاکید بر اینکه بستر ارائه آثار باید هویتی متناسب با موضوع داشته باشد، آماده سازی مکانی را پیش از انتخاب آثار، در اولویت دانست. وی دراین خصوص عنوان کرد: این جشنواره که با آغاز جنگ تحمیلی ناتمام مانده بود، با نگاهی تمدن ساز به موضوع آب باز می گردد. بخش اصلی این رویداد با عنوان بابا آب داد، از هفتم اسفند ۱۴۰۴ در موزه امام علی (ع) آغاز به کار کرد اما ادامه آن به سبب وقوع جنگ رمضان متوقف گردید. حقیقت شناس درباره ی ی فضاسازی این موزه توضیح داد: در ابتدا با فضایی بی شکل روبه رو بودیم اما با تغییر در رنگ آمیزی و چیدمان، محیطی همسو با تأکید بر آب و با سه موضوع آب، آب و خاک و خاک ایجاد شد؛ بطوریکه مخاطب پیش از مشاهده آثار، پیوند فضا با اقلیم خشک و حافظه تاریخی ایران را درک می کند. طبقه دوم میزبان آثار هنری، عکس ها و نقاشی هایی با موضوع تلاش برای رسیدن به آب، سدها و نقشه قنات هاست و طبقه سوم به طور کامل به نمادهای آبی همچون تصویر دریا و داستان های کهن اختصاص دارد. وی موفقیت پژوهش های این نمایشگاه را فراتر از یک رویداد هنری و به مثابه فاز صفر یک پروژه ملی در بحث آب دانست و افزود که این بررسی ها نشان میدهد که مدیریت آب، بزرگ ترین تلاش فرهنگی در راه ساخت تمدن ایران بوده است. این هنرمند نقاش اضافه کرد: با بازگشایی مجدد نمایشگاه، مقرر شده است که در کنار آثار هنرمندان معاصر، دست ساخته های در رابطه با مراسم های بومی، عروسک های باران خواهی و مسکات ها نیز در چیدمان جدید موزه امام علی مقابل السلام قرار گیرند. به نقل از ایشان، اگر بستری درست و اصولی آماده شده باشد، به آسانی میتوان موارد جدید به آن اضافه کرد و تنها شرط انتخاب آنها، همسویی با پروژه اصلی است. حقیقت شناس در پایان درباره ی ی احتمال ادامه دار بودن این پروژه عنوان کرد: فرهنگ ما باید برای شناسایی قدرتش در فلات ایران بیدار شود و از علامتهای همین مدیریت آب و مهم تر از همه، همزیستی آگاه شده و همان مدل سازی ای را که در این موارد داشته، ادامه دهد.